19.2.2009 : þið getið fengið stóla, en sófinn verður að fara

Á þriðjudaginn þar seinasti skellti ég mér í bíó með Bjögga, Helgu, Óla og Kristrúnu. Það var búið að vera planað dálítið lengi að skella sér The Curious Case of Benjamin Button og nýta sér 500 kr tilboðið á þriðjudögum. Tobbi áttu reynar að vera með líka, en hann valdi annan vinahóp framyfir þennan.

Eitthvað vorum við í léttum galsa því á leiðinni í bíóið stoppuðum við á ljósum við hliðina á tveimur stelpum. Óli sem var með loðhúfu útaf kuldanum var manaður upp í að veifa banananum sem hann hélt á, þannig að þær gætu ekki annað en tekið eftir því. Stelpurnar vissu náttúrlega ekkert hvernig þær áttu að hegða sér þegar og til að gera illt verra, opnuðum við gluggann og Óli reyndi sem hann gat að rétta henni ávöxtin góða. Ég hef sjaldan séð eins vandræðalega stelpu á ljósum. Óli með einhvern asnasvip, rússneska loðhúfu með hendururnar út úr glugganum veifandi banana og við hin inn í bílnum í hláturskrampa. Stelpan spólaði af stað þegar það kom grænt.

Við erum öll eitthvað í hláturskrampa þegar okkur dettur í hug hvað það væri fyndið að borga bíómiða með banana. En eins og Óli er nú gerður að þá hugsuðum við að það væri ekkert mál fyrir hann að rétta fram banana og segja "einn miða á Benjamin Button" og halda feisi. Aftur á móti er Bjöggi þannig gerður að hann kann ekki ljúga né að halda andliti og því endaði með að áskoruninnni meira bent að Bjögga. óli átti að biðja um miðja og rétta fram bananann og eina sem Bjöggi þurfti að gera var að halda kúlinu. Og þótt Bjögga hafi tekist að halda kúlínu í þetta skipti að þá hef ég aldrei séð eins uppspennta stelpu. Henni fannst þetta EKKERT fyndið.

Þegar inn er komið förum við í sjoppuna og birgjum okkur upp af poppi, kók og nammi. Við vorum reyndar dálítið í seinni kanntinum, kannski svona 5 min í að myndin byrjaði þannig að ég ákveð að hoppa inn á undan og reyna ná sætum. Vá hvað ég hef aldrei séð eins pakkaðan bíó sal, það var hvert einasta sæti tekið nema 2 alveg fremst. Ekkert eitthvað "eitt sæti laust hérna og eitt sæti laust þarna". Það var bara ekkert laust nema þessi tvö fremst. Ég labba fram og segi hópnum að annnaðvhort hafi verið seldir miðar umfram sæti eða það sé fólk þarna inni ekki með miða á þessa mynd. Því við séum 5 en einungis tvö sæti laus. Bjöggi labbar með mér inn og viti menn þá eru þessu tvö sæti farin. Við vorum greinilega ekki þau einu sem höfðum lent í þessu því nú var annað fólk byrjað standa þarna hálf kjánalega og rölta um að leita af sætum án árangurs.

Við löbbum fram og tölum við starfsmann að það sé ekkert laust sæti og við getum hvergi setið. Hann býðst til þess að koma með stóla fyrir okkur sem við gætum svo sett þar sem pallurinn fyrir hjólastólana eru. Við svona játum því, án þess að hugsa en föttum svo um leið og hann er farinn að það eigi eftir að sökka. Að sitja á kaffistofustólum á 3 klst mynd yrði ekki beint nice bíóferð. Við létum okkur því hverfa um leið og starfsmaðurinn fer að sækja stóla en tökum eftir að það eru stórir leðursófar fram á ganginum (þetta var í kringlubíó). Það var eins og ljósapera hefði kveiknað. Upp fór svarti leðursófinn og inn í bíósal!. Ég hef aldrei séð jafn skrítinn svip á fólkinu í efstu röðinni þegar við löbbum inn í kvikmyndasal með stóran leðursófa sem við plöntuðum á hjólastólapallinn. Þetta var ALLT annað, þótt við hefðum borgað 500 kr fyrir að fá sæti að þá var þetta nú alveg ásættanlegt.

Allir hinir sem voru ekki komin með sæti horfa alveg undrunar- en öfundunaraugum á okkur. Myndin var þegar byrjuð og við höfðum náð að redda okkur sætum þgar sambíóin voru að klúðra sínum málum. Þegar við erum aftur á móti að koma okkur fyrir í sófanum kemur strákurinn "strákar þið getið fengið stóla, en sófinn verður að fara". Við náttúrlega möldum eitthvað í móinn og ég segi að ef hann ætli að taka sófann vilji ég fó almennileg sæti í sal, en ekki einhverja kolla eða stóla. Við höfðum borgað það sama og allir hinir. Hann segir að það sé ekki hægt, en við getum fengið endurgreitt.

Á þessum tímapunkti er ég og flestir orðnir dálítið pirraðir yfir ástandninu og við segjum bara "já flott fáum endurgreitt" og löbbum út. Auðvitað er það pínu kjánalegt en eins og þetta var orðið var okkur eiginlega öllum sama því myndin var byrjuð, engin sæti og lausnin þeirra var að sitja á ömurlegum kaffistofustólum. Við vorum náttúrlega hlaðinn poppi og kók þannig að við byrjum á að fara í sjoppuna og segjumst vilja endurgreitt. Stelpan horfir á okkur: "ég get endurgreitt ykkur miðana, en þið eruð búin að fá ykkur af poppinu". Þá sprakk allt. Rólegi góði Bjöggi, sem hefði meira að segja hjálpað stráknum með sófann aftur út úr salnum þegar ég og Óli löbbuðum bara beint út og skilið strákinn einan eftir með sófan, kallaði "ekki að ræða það!". Ég hló nú bara eiginlega að henni "þú ert að grínast er það ekki?".

Við byrjuðum á því að verja mál okkar að við höfðum að sjálfsögðu keypt poppið og kókið í þeirri trúi að við fengjum sæti á þá bíómynd sem við keyptum miða á.  Þegar við erum öll búin að kalla eitthvað og útskýra snappar stelpan loksins "OK OK SLAKIÐI BARA Á!!". Hún var ekki sátt þegar hún rétti okkur peninginn til baka.  Ein önnur stelpa kemur og reynir að útskýra að sambíóin selji ALDREI miða umfram sætaframboð, en þegar hún sá að það voru svona 8 aðrir að reyna fá kolla/stóla og ég útskýri að salurinn sé pakkaður var hún fljót að bakka.

Við enduðum svo í miðasölunni og fengum miða í Álfabakkann á næstu sýningu sem var klukkutíma seinna (eða meira svona 40 min seinna útaf veseninu). Þá kom náttúrlega að því að fara í sjoppuna og birgja sig aftur upp með þessum 2.000 kr sem við höfðum fengið endurgreitt úr sjoppinu og viti menn, við höfðum fengið vitlaust til baka. Þótt ég hefði verslað fyrir 100 kr minna núna, þurftum við að leggja út 300 kr meira fyrir minna.

Fyndið hvað Sambíóin höfðu getað bara reddað þessu með að leyfa okkur að hafa sófann og actually fengið kúlprik. Einu skiptin sem þessi sófi er notaður þegar maður er a bíða eftir einhverjum sem hoppaði á klósettið. Mig langar pínu að fara alltaf í bíó á þriðjudögum og draga sófann inn í sal, þótt það sé laust. Auðvitað verð ég rekin út og fæ ekki endurgreitt en það er alveg þess virði að mæta alltaf þarna vikulega held ég :D